Over altijd bezig zijn, de ongemakkelijkheid van nietsdoen en het belang van rust.
Wanneer heb jij voor het laatst helemaal niets gedaan? Niet omdat je uitgeput was of eindelijk alles van je lijstje had afgevinkt, maar gewoon omdat je daar behoefte aan had?
Ik merk dat dit voor veel mensen helemaal niet zo vanzelfsprekend is. En als ik eerlijk ben, herken ik dat zelf ook.
Er is altijd wel iets dat aandacht vraagt. Werk, het huishouden, familie, afspraken en alle kleine dingen die tussendoor nog even moeten gebeuren. Zelfs wanneer we vrij zijn, weten we die tijd vaak moeiteloos op te vullen.
En dan is er eindelijk een rustig moment. Je gaat zitten, kijkt om je heen en denkt aan wat je eigenlijk nog zou kunnen doen.
Bijzonder eigenlijk, hoe moeilijk het soms kan zijn om gewoon even niets te doen.
Wanneer rust iets wordt wat we moeten verdienen
We leven in een maatschappij waarin bezig zijn bijna vanzelfsprekend is geworden. Een volle agenda wordt al snel gezien als teken van een actief en betekenisvol leven.
Rust krijgt daardoor soms een andere betekenis. Het wordt iets wat we onszelf pas toestaan wanneer het werk gedaan is, het huis opgeruimd en iedereen geholpen.
Maar wanneer is alles eigenlijk af?
Ik vind het interessant hoe gemakkelijk we onze eigen behoeften naar de achtergrond schuiven. Zeker wanneer we gewend zijn om voor anderen klaar te staan.
Voor een ander vinden we het vaak heel logisch dat diegene even rust neemt. Bij onszelf ligt die lat soms een stuk hoger.
Alsof we eerst iets moeten presteren voordat we mogen ontspannen.
Terwijl rust, net als slaap en voeding, een belangrijke rol speelt in ons lichamelijke en mentale welzijn.
Waarom nietsdoen soms onrust geeft
Misschien herken je het wel. Je hebt eindelijk een moment voor jezelf, maar zodra je gaat zitten, voel je onrust.
Je pakt je telefoon, bedenkt wat je nog kunt opruimen of besluit toch maar iets nuttigs te doen.
Dat is op zichzelf niet zo vreemd.
Wanneer we gewend zijn aan een hoog tempo, kan het lastig zijn om plotseling over te schakelen naar rust.
Ons zenuwstelsel speelt daarin een rol.
Bij spanning en stress wordt het sympathische deel van het autonome zenuwstelsel actiever. Dit systeem helpt ons lichaam om alert te zijn en te reageren op situaties die aandacht of actie vragen.
Het parasympathische deel ondersteunt juist processen die samenhangen met herstel, spijsvertering en ontspanning.
Deze systemen werken voortdurend samen. Het is dus niet zo dat het ene volledig aanstaat en het andere uit.
Wanneer we langere tijd onder spanning staan, kunnen we merken dat ontspannen minder vanzelfsprekend wordt. Zelfs wanneer de omstandigheden rustig zijn, kan het lichaam nog een zekere mate van alertheid ervaren.
Dat verklaart waarom een vrije middag niet automatisch betekent dat we ons ook ontspannen voelen.
En waarom rust soms eerst wat ongemakkelijk kan zijn.
Rust ziet er niet voor iedereen hetzelfde uit
Bij ontspanning denken we al snel aan stilte, een warm bad of languit op de bank liggen.
Maar wat de één ontspannend vindt, hoeft voor een ander helemaal niet zo te voelen.
De één komt tot rust tijdens een wandeling. De ander door muziek te luisteren, te lezen, creatief bezig te zijn of juist samen te zijn met mensen bij wie niets hoeft.
Ik vind het mooi hoe verschillend dat kan zijn.
Ook in mijn werk merk ik dat mensen niet allemaal op dezelfde manier ontspannen. Waar de één zich gemakkelijk overgeeft aan een massage, heeft een ander wat meer tijd nodig om te wennen aan de rust en de aanraking.
Dat verschil is heel normaal.
Ontspanning laat zich niet afdwingen. En er bestaat ook geen vaste manier waarop rust ervaren moet worden.
Misschien is het daarom interessanter om te onderzoeken wat rust voor ons persoonlijk betekent, dan om te proberen te ontspannen op een manier waarvan we denken dat het zo hoort.
Wat ons lichaam ons vertelt
Tijdens mijn behandelingen zie ik regelmatig hoe mensen zich pas bewust worden van hun lichamelijke spanning wanneer ze op de massagetafel liggen.
Schouders die langzaam wat zakken. Een ademhaling die rustiger wordt. Spieren die geleidelijk minder gespannen aanvoelen.
Soms hoor ik na afloop dat iemand niet eens doorhad hoeveel spanning er aanwezig was.
Dat vind ik een interessant gegeven.
Ons lichaam reageert voortdurend op wat we meemaken, maar in de drukte van alledag hebben we daar niet altijd aandacht voor.
Stress kan zich onder andere uiten in spierspanning, veranderingen in de ademhaling, vermoeidheid of slaapproblemen. Natuurlijk kunnen zulke klachten ook andere oorzaken hebben.
Bewustwording van lichamelijke signalen kan helpen om beter te herkennen wanneer spanning oploopt en welke omstandigheden daarbij een rol spelen.
Een massage kan daarin een moment van ontspanning bieden, maar aandacht voor het lichaam hoeft natuurlijk niet beperkt te blijven tot een behandeling.
Ook kleine momenten gedurende de dag kunnen helpen om op te merken hoe het eigenlijk met ons gaat.
Een moment van bewustwording
Een eenvoudige manier om aandacht te geven aan lichamelijke signalen is een korte lichaamscheck-in.
Daar is weinig voor nodig.
Een paar minuten rustig zitten kan al voldoende zijn om op te merken hoe het lichaam aanvoelt.
Bijvoorbeeld door aandacht te besteden aan de ademhaling, de schouders, de kaken en de manier waarop het lichaam wordt ondersteund.
Zonder de bedoeling om iets te veranderen.
Soms wordt spanning opgemerkt. Soms vermoeidheid of onrust. En soms voelt alles eigenlijk prima.
Er zijn geen specifieke gevoelens die naar voren moeten komen.
Voor wie het prettig vindt om daar wat verder bij stil te staan, kunnen deze vragen helpen:
1. Hoe voel ik me op dit moment, lichamelijk en mentaal?
2. Zijn er dingen die de laatste tijd veel energie van me vragen?
3. Welke momenten geven mij juist rust of nieuwe energie?
Het gaat daarbij niet om het vinden van de juiste antwoorden, maar om het vergroten van de aandacht voor wat er speelt.
Rust als onderdeel van het dagelijks leven
Wat ik zelf steeds interessanter ben gaan vinden, is hoe we naar rust kijken.
We beschouwen het vaak als iets wat we doen wanneer er tijd over is. Terwijl voldoende herstelmomenten juist belangrijk zijn om lichamelijk en mentaal goed te blijven functioneren.
Daarvoor hoeft niet altijd een hele middag vrijgemaakt te worden.
Een korte wandeling, even naar buiten kijken, bewust pauzeren tussen werkzaamheden of een moment zonder telefoon kunnen al kleine onderbrekingen van de dagelijkse drukte zijn.
Natuurlijk zijn zulke momenten geen vervanging voor voldoende slaap, langduriger herstel of hulp wanneer stressklachten aanhouden.
Maar ze kunnen wel bijdragen aan een dagelijks ritme waarin inspanning en ontspanning elkaar wat meer afwisselen.
En misschien zit daar wel een interessante gedachte achter:
Rust hoeft niet iets te zijn wat pas aan het einde van een drukke dag een plekje krijgt. Het kan ook een vanzelfsprekend onderdeel van die dag zijn.
Niet als nóg iets wat we goed moeten doen, maar als iets waar ons lichaam en onze geest regelmatig behoefte aan hebben.
Liefs!
Soraya
Reactie plaatsen
Reacties